kunst () •
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) sztuka (twórczość artystyczna) (1.2) sztuka (umiejętność wymagająca szczególnych zdolności)
(1) en kunst, kunsten, kunster, kunsterne
(1.1) Kunstens postmodernistiske fremmedgørelse synes at være en irreversibel, men også en uundgåelig proces. → Postmodernistyczna alienacja sztuki wydaje się być procesem nieodwracalnym, ale też nieuniknionym. (1.2) Og karljohannen blev højtideligt skåret i skiver og stegt gylden i smør og saltet en smule efter alle kunstens regler. Den smagte ganske rigtig kongeligt. → I prawdziwek został uroczyście pokrojony na plasterki, podsmażony na złoto na maśle i lekko posolony zgodnie ze wszystkimi zasadami sztuki. Smakował naprawdę królewsko.
(1.1) kunstmuseum → muzeum sztuki
kunstner kunstnerisk
kunst ()
rzeczownik (1.1) sztuka (twórczość)
(1.1) tarbekunstikool • kunstikool • kunstimuuseum
kunstnik, kunstkäsitöö, kunsttisler kunstlik
kunst ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) sztuka (działalność artystyczna)
kunstenaar
kunst ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) sztuka (działalność artystyczna) (1.2) sztuka (niełatwa umiejętność) (1.3) sztuczka (popis zręczności)
(1.1) en kunst, kunsten (1.2) (1.3) en kunst, kunsten, kunster, kunstene
(1.1) Folk flest synes moderne kunst er kryptisk og uforståelig. (z internetu) → Większość ludzi uważa, że współczesna sztuka jest hermetyczna i niezrozumiała. (1.2) Det er slett ikke så lett å lære kunsten å leve her og nå. → Wcale nie tak łatwo nauczyć się sztuki życia tu i teraz. (1.3) En mann hadde en tam bjørn som var trent til å gjøre kunster. (z internetu) → Pewien mężczyzna miał oswojonego niedźwiedzia, który potrafił robić różne sztuczki.
kunstig kunstner kunstig
kunst ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) sztuka, wiedza, zręczność
kynstlich