fattigdom ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) bieda, ubóstwo
(1.1) (en) fattigdom, fattigdommen,
(1.1) Fattigdom kan forårsage sociale spændinger. → Bieda może powodować napięcia społeczne. (1.1) Fattigdom er følelsen af at blive mistænkeliggjort, kontrolleret og ringeagtet af det offentlige system og andre borgere. → Ubóstwo to poczucie bycia podejrzewanym, kontrolowanym i pogardzanym przez władze publiczne i współobywateli.
(1.1) armod, smalhals
(1.1) rigdom
fattig
fattigdom ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) bieda, ubóstwo
(1.1) en fattigdom, fattigdommen
(1.1) Det er fortsatt mange som lever i fattigdom i Polen. → Ciągle wiele osób w Polsce żyje w biedzie.
fattig
fattigdom ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) bieda, ubóstwo
(1.1) ein fattigdom, fattigdommen lub fattigdomen, fattigdommar lub fattigdomar, fattigdommane lub fattigdomane
(1.1) armod, naud/nød
(1.1) rikdom
fattig
fattigdom ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) bieda, ubóstwo
(1.1) en fattigdom, fattigdomen,
(1.1) rikedom
fattig