erstatning ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) odszkodowanie, rekompensata (1.2) surogat, produkt zastępczy
(1) en erstatning, erstatningen, erstatninger, erstatningerne
(1.1) Søren fik fuld erstatning for sit tab. → Søren otrzymał całkowite odszkodowanie za swoją stratę. (1.1) Flyselskabet har pligt til at betale erstatning for ødelagt bagage. → Linie lotnicze mają obowiązek wypłacić odszkodowanie za zniszczony bagaż.
(1.1) erstatningskrav → żądanie odszkodowawcze
(1.1) kompensation, godtgørelse (1.2) surrogat
erstatte