__TOC__ gece ()
rzeczownik (1.1) noc
gece ()
rzeczownik (1.1) noc (1.2) ciemność, mrok w nocy (1.3) wieczorna impreza, gala, wieczór towarzyski lub upamiętniający przysłówek (2.1) nocą, w nocy, nocną porą
(1.1-3)
(1.1) Gece oldu. → Zapadła noc.
(1.1) gece yarısı → północ • gece ve gündüz → doba • gece nöbeti → dyżur nocny
(1.1) tün, şeb (2.1) geceleyin
(1.1) gün
gecelemek gecelik
gece işi kör işi • gece kuşu • geceyi gündüze katmak • gündüzün mum yakan geceyi bulamaz
utworzone od → późny, późno,