muzułmanin ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) wyznawca islamu; (1.2) ekstremalnie wygłodzony więzień obozu koncentracyjnego
(1.1)
(1.1) Według praw islamu, jeśli ojcem jest muzułmanin, dziecko też jest muzułmaninem. (1.1) W czasach komunizmu władze rozesłały około 25 mln Rosjan do najdalszych zakątków imperium, by zamieszkali wśród tadżyckich muzułmanów, ormiańskich chrześcijan czy kazaskich koczowników.
(1.1) islamista, mahometanin, muzułman; muslim, muślim; bisurmanin
(1.1) wyznawca
(1.1) sunnita, szyita
muzułman , Muzułmanin , muzułmańskość , muzułmanizm muzułmanka muzułmański
albański: (1.1) mysliman angielski: (1.1) Muslim arabski: (1.1) مسلم (múslim) baskijski: (1.1) musulman białoruski: (1.1) мусульманін bułgarski: (1.1) мюсюлманин chorwacki: (1.1) musliman czeczeński: (1.1) бусалба duński: (1.1) muslim , muhamedaner ; (1.2) muselmand esperanto: (1.1) muzulmano, islamano francuski: (1.1) musulman hiszpański: (1.1) musulmán interlingua: (1.1) musulman islandzki: (1.1) múslími kazachski: (1.1) мұсылман niemiecki: (1.1) Moslem , Muslim norweski (bokmål): (1.1) muslim , muselman ; (1.2) muselmann norweski (nynorsk): (1.1) muslim , muselman ; (1.2) muselmann nowogrecki: (1.1) μουσουλμάνος (mousoulmános) ormiański: (1.1) մահմեդական (mahmedak'an) polski język migowy: rosyjski: (1.1) мусульманин rumuński: (1.1) musulman tajski: (1.1) ชาวมุสลิม (chaao.mút.sà.lim), มุสลิม (mút.sà.lim) turecki: (1.1) Müslüman ukraiński: (1.1) мусульманин węgierski: (1.1) muzulmán wilamowski: (1.1) müzułmaon włoski: (1.1) musulmano