__TOC__ parachute ()
,
rzeczownik (1.1) spadochron czasownik nieprzechodni (2.1) skoczyć (ze spadochronem) (2.2) opadać (ze spadochronem) czasownik przechodni (3.1) obniżać (lot ze spadochronem) (3.2) wytracać wysokość (w trakcie lotu ze spadochronem)
(1.1) parachute; parachutes (2) (3) parachute, parachuted, parachuted, parachutes, parachuting
(1.1) chute (2.1) jump
parachutic parachutist, parachuting, parachuter
parachute ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) spadochron (1.2) łapadło (1.3) chwytacz dźwigu
(1.1) un parachute; parachutes
parachutiste /, parachutisme , parachutage parachuter
parachute ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) spadochron