głupiec () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba dokonująca nierozsądnych wyborów, niemądra, naiwna i bezmyślna (1.2) osoba ograniczona intelektualnie
(1.1-2)
(1.1) Odezwałem się nie w porę i wyszedłem na głupca. (1.1) Gdy głupcy, obdarzeni wielką aktywnością, znajdują – w ułożyskowaniu określonych antagonizmów klasowych i narodowych resentymentów – posłuch głupców mniej aktywnych, gotowych pójść za tym, „kto poprowadzi” – może się zrodzić z takiego „wzmocnienia” zło, nie piekielne co prawda, bo czysto ludzkie, lecz nie mniej przez to zgubneStanisław Lem, Filozofia przypadku..
(1.1) abderyta, bałwan, baran, bezmózg, bezmózgowiec, bęcwał, cep, ciumrok, ciućmok, chomąt, cymbał, ćwierćinteligent, debil, dureń, faja, frajer, fiksat, fujara, gamoń, gap, głupek, głuptas, grzmot, idiota, imbecyl, kretyn, matoł, młotek, pacan, poplątaniec, półgłówek, przygłup, psychol, pustak, świrus, tępak, tuman, tłumok, barani łeb, zakuta pała, zakuty łeb, kapuściany łeb, głąb kapuściany
(1.1) mędrzec, chodząca encyklopedia, alfa i omega; jajogłowy
głupek , głupota , głupstwo , głupawka głuptas , głuptasek głupol wygłupić się, wygłupiać się, głupieć , zgłupieć głupi, głupawy, głupowaty głupiutki głupio, głupawo, głupowato
ciężki głupiec • głupiec do kwadratu • nikczemny głupiec • robić głupca (z kogoś) • wyjść na głupca
angielski: (1.1) fool, blockhead, dunderhead, addle-head, softy, half-wit arabski: (1.1) أبله, أحمق czeski: (1.1) blbec duński: (1.1) nar esperanto: (1.1) malsaĝulo, stultulo francuski: (1.1) imbécile japoński: (1.1) バカ / 馬鹿 (ばか, baka) jidysz: (1.1) נאַר (nar), תּם (tam), שוטה (szojte), בהמה (behejme), יאָנץ (jonc), דאָס (dos), חכם (chochem) kaszubski: (1.1) mack niemiecki: (1.1) Dummkopf , Depp rosyjski: (1.1) глупец , дурак słowacki: (1.1) blbec słoweński: (1.1) bedak suahili: (1.1) mjinga turecki: (1.1) aptal ukraiński: (1.1) дурень, глупак , йолоп