status () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) położenie, pozycja (np. społeczna) (1.2) stan prawny
(1.1-2)
(1.1) Mężczyźni za pomocą drogich zegarków i garniturów chcą podkreślić swój status społeczny.
statusik statusowy
angielski: (1.1) status arabski: (1.1) وضع , مقام duński: (1.1) status hiszpański: (1.1) estatus kataloński: (1.1) estatus szwedzki: (1.1) status ; ställning ukraiński: (1.1) ста́тус ; (1.2) ста́тус
status ()
, lub
rzeczownik (1.1) status (1.2) prestiż statuses
status ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) status
(1.1)
statùs ()
przymiotnik (1.1) stromy, spadzisty
(1.1) status kalnas → stroma góra
stačias
status ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pozycja, postawa, poza (1.2) miejsce walki (1.3) kondycja fizyczna (1.4) stan prawny, stan cywilny, status społeczny, sytuacja polityczna (1.5) struktura, porządek, forma zarządzania (1.6) dojrzałość (wiek 25 lat) (1.7) wzrost, wysokość
(2.1) participium perfecti passivi, Nom. sg. od: sisto
(1) statūs, statūs (2) stat|us, ~a, ~um
(2.1) źródłosłów dla , , , ,
status ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) status
status ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) status
status ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) statusPledari rumantsch-englais
status ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) status, pozycja
(1.1) en status, statusen
(1.1) ställning
status ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) status