__TOC__ forsvare ()
czasownik przechodni (1.1) bronić
(1) at forsvare, forsvarer, forsvarede, forsvaret
(1.1) De har ansat en jurist, som skulle forsvare deres rettigheder. → Zatrudnili prawnika, który miał bronić ich praw.
(1.1) angribe
forsvar , forsvarer forsvarlig, forsvarsløs
< tłum.
forsvare ()
czasownik (1.1) bronić (1.2) forsvare seg → bronić się
(1) å forsvare, forsvarer, forsvarte, forsvart
(1.1) Den polske hæren forsvarte landet mot inntrengeren. → Wojska polskie broniły kraju przed najeźdźcą.
forsvar, forsvarer forsvarsløs
forsvare ()
czasownik (1.1) bronić
forsvara