heart ()
, ,
rzeczownik policzalny (1.1) serce (organ) (1.2) serce (symbol miłości) (1.3) zwykle w : kier (1.4) centrum (1.5) sedno rzeczownik niepoliczalny (2.1) otucha
(1.1-5) heart; hearts (2.1) heart;
(1.1) Ronald has a bad heart. → Ronald ma chore serce. (1.2) Tony broke my heart. → Tony złamał mi serce. (1.3) In a French deck, the court cards do have names. For example, the King of Hearts is Charles. → W talii francuskiej figury mają imiona. Na przykład król kier to Karol. (1.3) — One heart! — Charles started the bid. → — Jedno kier! — Karol rozpoczął licytację. (1.4) We drove right into the heart of the city. → Wjechaliśmy w samo centrum miasta. (2.1) Slowly I started to lose my heart. → Powoli zaczynałem tracić otuchę.
(1.1) heart attack
hearts, heartlessness hearten heartless, heartfelt, disheartening, disheartened heartlessly, heartily
cross my heart • cry one's heart out • have a heart • have a heart of gold • from the bottom of one's heart • hearts and flowers • to one's heart's content przysłowia: absence makes the heart grow fonder • a good surgeon must have an eagle's eye, a lion's heart, and a lady's hand • a merry heart makes a long life • faint heart never won fair lady • home is where the heart is • nothing is impossible to a willing heart
(1.3)