любовь ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) miłość (1.2) umiłowanie (1.3) zamiłowanie (1.4) (o kochanej osobie) miłość
(1.1-4)
(1.3) Любо́вь к кни́гам была́ в нём воспи́тана с де́тства. → Zamiłowanie do książek wpojono mu w dzieciństwie.
(1.1) питать любовь → darzyć miłością • предмет любви → przedmiot miłości
Любовь , любовник , любовница разлюбить, полюбить
из любви к искусству → dla sportu при любви сердце сохнет, а без любви чахнет