__TOC__ obstacle ()
rzeczownik (1.1) przeszkoda
(1.1) obstacle; obstacles
(1.1) He finally strode that obstacle. → W końcu przekroczył (=pokonał) tę przeszkodę. (1.1) It's an insurmountable obstacle. → To jest przeszkoda nie do pokonania.
(1.1) obstruction
obstacle ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) przeszkoda (1.2) przeciwność, przeszkoda
(1.1-2) obstacle; obstacles
obstacle ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) przeszkoda
(1.1) obstacle; obstacles