de facto

de facto () , ,

fraza przysłówkowa sposobu (1.1) tak, jak jest rzeczywiście, zgodnie ze stanem faktycznym

(1.1)

(1.1) Sąd w uzasadnieniu stwierdził, że oskarżony de facto przyznał się do winy.

(1.1) faktycznie, w rzeczywistości, w rzeczy samej, w praktyce, naprawdę, tak naprawdę

(1.1) de iure

kontrfaktyczny

→ faktycznie

angielski: (1.1) de facto, in fact, actually duński: (1.1) faktisk, de facto łaciński: (1.1) de facto niemiecki: (1.1) de facto

de facto ()

fraza rzeczownikowa (1.1) de facto

(1.1) de fait

de facto ()

fraza przysłówkowa (1.1) faktycznie, w rzeczywistości

(1.1) de iure

de facto ()

fraza przysłówkowa (1.1) de facto, faktycznie, w rzeczywistości

(1.1)

(1.1) etwas de facto anerkennen • De-facto-Anerkennung • De-facto-Regime • De-facto-Regierung

(1.1) tatsächlich, faktisch, in der Tat

(1.1) de jure