wind ()
(1.1) od: winda
wind ()
rzeczownik (1.1) wiatr, wietrzyk (1.2) wiatry, gazy
wind ()
(1)
(2)
rzeczownik policzalny lub niepoliczalny (1.1) wiatr (1.2) wiatry, wzdęcia czasownik (2.1) nawijać (2.2) wić się (2.3) nakręcać
(1) wind; / winds (2) wind, wound, wound, winds, winding
(1.1) The wind is blowing hard. → Wiatr wieje mocno. (1.2) He breaks winds all the time. → On puszcza wiatry cały czas. (2.2) There was a postern gate to the north, and Gerren discovered a trap under the straw in the old wooden barn, leading to a narrow, winding tunnel. → Na północy znajdowała się tylna brama, a Gerren odkrył otwór pod słomą w starej, drewnianej stajni, wiodący do ciasnego, wijącego się tunelu.George R. R. Martin, A Clash of Kings
windy windbreaker, windmill, windpipe, windtunnel, windshield, winder windily
zobacz też: Czasowniki nieregularne w języku angielskim
wind ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) wiatr (1.2) wiatry, wzdęcia
wind ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) wiatr
wind ()
,
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) wiatrhttps://iecor.clld.org/languages/oldfrisian
< <
wind ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) winda