__TOC__ order ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wysokiej rangi odznaczenie, wywodzące się z dawnych zakonów rycerskich (religijnych i świeckich);
(1.1)
(1.1) Przyznając ten order liczę, że będzie pan w dalszym ciągu budował pokój i porozumienie pomiędzy naszymi narodami.
orderowy
angielski: (1.1) order białoruski: (1.1) ордэн bułgarski: (1.1) орден duński: (1.1) orden esperanto: (1.1) ordeno hiszpański: (1.1) condecoración , insignia łotewski: (1.1) ordenis nowopruski: (1.1) urdens rosyjski: (1.1) орден
order ()
, ,
rzeczownik policzalny (1.1) zamówienie (1.2) rozkaz (1.3) porządek (1.4) rząd (1.5) rząd (1.6) zakon (1.7) klasa (1.8) order (odznaczenie) (1.9) uporządkowanie, kolejność, porządek (1.10) zakon rycerski (1.11) szyk czasownik (2.1) zamawiać (2.2) rozkazywać (2.3) porządkować
(1) order; orders (2) order, ordered, ordered, orders, ordering
(1.1) Can I take your order, please? → Czy mogę wziąć Pana zamówienie? (1.2) Come here! - that is an order! → Chodź tu! - to rozkaz! (1.3) Put your horse in order! → Doprowadź swojego konia do porządku! (1.9) Put the names in alphabetical order. → Ułóż nazwiska w kolejności alfabetycznej. (2.1) I ordered three hamburgers. → Zamówiłem trzy hamburgery. (2.2) I ordered them to stay here. → Rozkazałem im zostać tutaj.
(1.3) disorder, mess
orderly, reorder, suborder, orderliness orderly, unordered reorder
in order to → w celu
order ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) rozkaz, polecenie (1.2) zamówienie, zlecenie
(1.1-2) en order, ordern, order, orderna
(1.1) befallning