snus ()
,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy (1.1) używka na bazie tytoniu, zażywana doustnie przez umieszczenie jej pod dolną lub górną wargą;
(1.1) lub
(1.1) Są tu ludzie, którzy biorą/brali najmocniejsze snusy rzędu 50 mg itd.?https://wykop.pl/wpis/81686357/sa-tu-ludzie-ktorzy-biora-brali-najmocniejsze-snus (1.1) Sięgnięcie po snusa nie powinno mu (…) zaszkodzić, choć nie mogę wykluczyć, że dla części wyborców będzie to miało jednak spore znaczenie.
<
angielski: (1.1) snus duński: (1.1) snus niemiecki: (1.1) Snus norweski (bokmål): (1.1) snus rosyjski: (1.1) снюс szwedzki: (1.1) snus ukraiński: (1.1) снус
snus ()
rzeczownik (1.1) snus
snus ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) snus
(1.1) en snus, snusen
(1.1) Jeg personlig holder meg unna folk som røyker og bruker snus.Debatt.sol [dostęp: 4.03.2007] → Ja osobiście trzymam się z dala od ludzi, którzy palą i zażywają snus.
(1.1) en pris snus → szczypta tabaki
snus ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) snus
(1.1) ett snus, snuset,
snusa snusare
złożenie rzeczownikowe snusdosa, snusförnuft, snusprilla • lössnus, portionssnus złożenie przymiotnikowe snusbrun, snusförnuftig, snustorr fraza przymiotnikowa fin som snus • torr som snus