__TOC__ formørkelse ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) zaćmienie (1.2) zaćmienie (chwilowa utrata zdolności jasnego myślenia)
(1) en formørkelse, formørkelsen, formørkelser, formørkelserne
(1.1) En solformørkelse opstår, når månen befinder sig mellem Jorden og Solen. → Zaćmienie Słońca ma miejsce, gdy księżyc znajduje się między Ziemią a Słońcem.
(1.1) måneformørkelse → zaćmienie Księżyca • solformørkelse → zaćmienie Słońca
formørkelse ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) zaćmienie
(1.1) en formørkelse, formørkelsen, formørkelser, formørkelsene
(1.1) Total formørkelse forekommer når Solen er totalt dekket av månen. → Całkowite zaćmienie zachodzi wtedy, gdy Słońce jest całkowicie zasłonięte przez księżyc.
(1.1) måneformørkelse • solformørkelse