__TOC__ glina ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) skała osadowa i materiał ceramiczny; rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (2.1) policjant
(1-2)
(1.1) Ta archaiczna waza wykonana jest z gliny. (2.1) Zgarnęły mnie gliny za picie piwa w miejscu publicznym.
(2.1) gliniarz, policjant
gliniarz /, glin , glinian , glinianka , gliniak , gliniec glinka gliniany, gliniasty ulepiony z tej samej gliny
(1.1) (1.1) od o tym samym znaczeniu ( hlina, глина), to zaś wywodzi się od rdzenia oznaczającego coś śluzowatego, lepkiego (od tego samego pierwiastka pochodzi ; glon, glista)
Rodzaj męski bywa stosowany w liczbie pojedynczej (ten glina), ale nie w mnogiej (dwie gliny, a nie dwa gliny, dwaj gliny).
(2.1) angielski: (1.1) clay; (2.1) cop, copper arabski: (1.1) صلصال (ṣalṣāl), طين (ṭīn) baskijski: (1.1) buztin białoruski: (1.1) гліна ; (2.1) фараон bułgarski: (1.1) глина czeski: (1.1) hlína ; (2.1) polda duński: (1.1) ler esperanto: (1.1) argilo francuski: (1.1) argile , terre glaise hiszpański: (1.1) arcilla , greda interlingua: (1.1) argilla islandzki: (1.1) leir japoński: (1.1) (nendo) jidysz: (1.1) ליים (lejm) kaszubski: (1.1) glëna malajalam: (1.1) കളിമണ്ണ് niemiecki: (1.1) Ton , Lehm ; (2.1) Bulle norweski (bokmål): (1.1) leire nowogrecki: (1.1) πηλός , άργιλος lub nowopruski: (1.1) lāidis rosyjski: (1.1) глина ; (2.1) коп , фараон , полицай sanskryt: (1.1) मृदा (mṛdā) slovio: (1.1) glin (глин) słowacki: (1.1) hlina słoweński: (1.1) glina staropruski: (1.1) laydis suahili: (1.1) udongo szwedzki: (1.1) lera tagalski: (1.1) luwad ukraiński: (1.1) глина wenecki: (1.1) crèa węgierski: (1.1) agyag wietnamski: (1.1) đất sét wilamowski: (1.1) celin włoski: (1.1) argilla
glina ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) księżycstarling.rinet.ru
glina ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) glinaNina Snoj, Slovene Dictionary and Phrasebook, str. 46
glinenec , glinenica glinast, glinat, glinen