__TOC__ komplikation ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) komplikacja (1.2) powikłanie
(1) en komplikation, komplikationen, komplikationer, komplikationerne
(1.2) Patienten lider af kardiologiske komplikationer. → Pacjent cierpi na kardiologiczne powikłania. (1.2) Kejsersnit foretages, hvis der opstår komplikationer ved en fødsel. → Cesarskie cięcie wykonuje się, jeśli podczas porodu wystąpią powikłania.
komplicerthed komplicere kompliceret
komplikation ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) komplikacja
(1.1) en komplikation, komplikationen, komplikationer, komplikationerna
komplicera komplicerad