__TOC__ occasion ()
rzeczownik (1.1) okazja czasownik (2.1) powodować
(1.1) occasion; occasions
(1.1) My mother used to take out this set of silver forks only for special occasions. → Moja matka zwykła wyciągać ten zestaw srebrnych widelców jedynie na specjalne okazje.
occasional occasionally
occasion ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) okazja, sposobność
(1.1) occasion; occasions
(1.1) (1.1) źródłosłów dla