pote ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) łapa (własc. dolna część łapy, "stopa") (1.2) łapa (dłoń) (1.3) stopa
(1) en pote, poten, poter, poterne
(1.1) Tryk på kattens pote, så kløerne kommer frem og så kan du klippe dem. → Naciśnij kotu na łapkę tak, by wyszły pazury i będziesz mógł je obciąć. (1.1) Se den lille kattekilling, nej hvor er den sød! / Den har fine, hvide poter og en pels så blød.Wagner Baunvig, Se den lille kattekilling (duńska piosenka dziecięca) → Spójrz na tego kotka, ach, jakiż on słodki! Ma ładne białe łapki i mięciutkie futerko. (1.2) Væk med poterne! → Precz z łapami!
(1.2) hånd (1.3) fod
give pote
pote ()
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) kumpel, kumpela
(1.1) pote; potes
(1.1) camarade, copain , copine , poteau
(1.1) (apokopa)
pote ()
czasownik (1.1) przynieść, nieść
pote ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dzban gliniany (1.2) donica, doniczka (1.3) kociołek, garnek (1.4) gulasz mięsno-jarzynowy (typowy w Galicji i Asturii) (1.5) szklanka wina (w barze) (1.6) słój, słoik (1.7) wzorzec, etalon
(2.1) (2.2) (2.3)
(1) potes
(1.1) vaso, jarra, vasija (1.2) tiesto (1.3) olla, vasija (1.4) olla (1.5) vaso, chato (1.6) frasco, bote, tarro
potear, potar
a pote → obficie darse pote → zadzierać nosa, udawać ważnego
pote ()
rzeczownik (1.1) łapa
pote ()
przysłówek (1.1) wszędzie
pote ()
rzeczownik (1.1) kieszeń