apostazja ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) porzucenie jakiejś wiary religijnej; (1.2) porzucenie swoich idei, przekonań
(1.1-2)
(1.1) Współcześnie apostazja rozumiana jest jako świadome, dobrowolne i publiczne odejście od wiary.
(1.1) akt apostazji • oświadczenie o apostazji • dokonać apostazji
(1.2) odstępstwo, odszczepieństwo; zaprzaństwo
(1.1) nawrócenie
(1.2) niewierność
apostata , apostatka apostacki, apostatyczny
< (apostasis) → odejście, bunt (przeciw Bogu) < aphistanai → buntować się
angielski: (1.1) apostasy arabski: (1.1) ردة (z islamu), ارتداد baskijski: (1.1) apostasia białoruski: (1.1) вераадступніцтва bułgarski: (1.1) апостасия czeski: (1.1) apostázie duński: (1.1) apostasi esperanto: (1.1) apostateco, apostatiĝo; (1.2) apostateco, apostatiĝo francuski: (1.1) apostasie hiszpański: (1.1) apostasía interlingua: (1.1) apostasia jidysz: (1.1) פֿעלטשונג (feltszung); zobacz też: שמד (szmad) niemiecki: (1.1) Apostasie norweski (bokmål): (1.1) apostasi ; (1.2) apostasi norweski (nynorsk): (1.1) apostasi ; (1.2) apostasi nowogrecki: (1.1) αποστασία perski: (1.1) ارتداد rosyjski: (1.1) вероотступничество słoweński: (1.1) apostazija tuvalu: (1.1) aposetasi węgierski: (1.1) aposztázia włoski: (1.1) apostasia