__TOC__ lyst ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) chęć, ochota (1.2) przyjemność (1.3) żądza przysłówek (2.1) jasno
(3.1) = lys → jasny
(1) en lyst, lysten, lyster, lysterne
(1.1) Jeg har ikke lyst til at lege med ham. → Nie mam ochoty bawić się z nim.
(1.1) (have) lyst til at
(1.2) fryd (1.3) begær
(2.1) mørkt
lyste
lyst ()
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) chęć, ochota przysłówek (2.1) jasno
(3.1) = forma liczby pojedynczej rodzaju nijakiego od lys → jasny
(1.1) en lyst, lysten, lyster, lystene lub ei lyst, lysta, lyster, lystene (2.1)
(1.1) Jeg har lyst på pizza. → Mam ochotę na pizzę. (1.1) Jeg har ikke lyst til å snakke med deg. → Nie mam ochoty z tobą rozmawiać.
(1.1) å ha lyst på noe → mieć ochotę na coś (1.1) å ha lyst til å gjøre noe → mieć ochotę coś zrobić