ram ()
(1.1) od: rama
ram ()
, : , ,
rzeczownik (1.1) baran, tryk (1.2) taran (1.3) suwak, bijak czasownik (2.1) walić, taranować
(1) ram; rams (2) ram , rammed, rammed, rams, ramming
(2.1) The thief in the stolen car refused to stop so the police had to ram it with their own car. → Złodziej w skradzionym samochodzie nie zatrzymał się, więc policja musiała staranować je własnym autem.
rammer, ramming
(1.1) zobacz też: Indeks:Angielski - Ssaki
ram ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) gałąź (1.2) miedź
ram ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) miedź
(1.1)
ram ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) baran (1.2) taran
(1) rammen;
ram ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) rama (1.2) łapa
(1.1-2) en ram, ramen, ramar, ramarna
(1.1) guldram • ramavtal • ramsåg (1.2) björnram
ram ()
rzeczownik (1.1) rum