mögen ()
czasownik nieregularny, modalny (1.1) lubić (1.2) chcieć (by) (1.3) móc (by) (1.4) zechcieć (by)
(1.1-4)Wiktionary.de, mögen (Konjugation), dostęp 23.11.2023 mögen (mag Czasowniki modalne tworzą 3. os. liczby pojedynczej bez końcówki -t (er/sie/es mag).), mochte, gemocht/mögen Zdania w czasie przeszłym złożonym (Perfekt), w którym czasownik modalny występuje w połączeniu z innym czasownikiem, tworzy się używając czasownika modalnego w bezokoliczniku (Infinitiv), natomiast bez związku i innym czasownikiem używając imiesłowu przeszłego (Partizip Perfekt). (haben), tryb przyp. möchte
(1.1) Ich will, dass ihr mich mögt. → Chcę, żebyście mnie lubili. (1.1) Ich mag meine Arbeit. → Lubię swoją pracę. (1.2) Sie möchte sich gern einen neuen Mantel kaufen. → Chciałaby sobie kupić nowy płaszcz. (1.3) Was mag das für ein Mensch sein? → Co to może być za człowiek? (1.3) Das mag bedeuten, dass ich mich geirrt habe. → To mogłoby oznaczać, że się myliłam/myliłem. (1.3) (Das) mag schon sein, dass du recht hast. → (To) możliwe, że masz rację. (1.4) Magst du mich besuchen? → Zechciałabyś/Zechciałbyś mnie odwiedzić?
(1.2) wollen
Mögen , Möglichkeit möglich
3.