podkowa ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) metalowe wzmocnienie kopyt końskich;
(1.1)
(1.1) Koń powinien mieć cztery podkowy. (1.1) Woland osadził swego dzianeta na kamienistym, posępnym, płaskim szczycie i odtąd jeźdźcy pojechali stępa, nasłuchując, jak podkowy ich rumaków biją o żwir i kamienie.
podkowiak podkówka , podkóweczka podkuwać
(1.1) dla gwoździa ginie podkowa • zgrabny jak krowy do podkowy
albański: (1.1) potkua angielski: (1.1) horseshoe arabski: (1.1) نعل ,حدوة awarski: (1.1) тӏикъва baskijski: (1.1) ferra białoruski: (1.1) падкова bułgarski: (1.1) подкова chorwacki: (1.1) potkova czeczeński: (1.1) лан czeski: (1.1) podkova duński: (1.1) hestesko fiński: (1.1) hevosenkenkä francuski: (1.1) fer à cheval gruziński: (1.1) ნალი hiszpański: (1.1) herradura irlandzki: (1.1) crú capaill islandzki: (1.1) skeifa japoński: (1.1) 蹄鉄 jidysz: (1.1) פּאָדקעווע (podkewe) kataloński: (1.1) ferradura kazachski: (1.1) таға kirgiski: (1.1) така koreański: (1.1) 편자 litewski: (1.1) pasaga łaciński: (1.1) vestigium łotewski: (1.1) pakavs macedoński: (1.1) поткова maltański: (1.1) nagħla maryjski: (1.1) таган mongolski: (1.1) тах niemiecki: (1.1) Hufeisen nowogrecki: (1.1) πέταλο osetyjski: (1.1) цӕфхад perski: (1.1) نعل rosyjski: (1.1) подкова rumuński: (1.1) potcoavă słoweński: (1.1) podkev szwedzki: (1.1) hästsko udmurcki: (1.1) дурет, дага ukraiński: (1.1) підкова walijski: (1.1) pedol węgierski: (1.1) lópatkó