kosmos ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) przestrzeń poza obszarem ziemskiej atmosfery; (1.2) , gatunek rośliny z rodziny astrowatych; (1.3) roślina z gatunku kosmosów (1.2)
(1.1-2) (1.3)
(1.1) Według popularnego mitu, jedyną budowlą widoczną z kosmosu jest Wielki Mur Chiński. (1.2) W wielu krajach świata kosmos uprawiany jest jako roślina ozdobna.
(1.1) podbój / eksploracja kosmosu (1.2) podlewać / sadzić / uprawiać kosmos
(1.1) wszechświat, uniwersum (1.2) kosmos podwójnie pierzasty, onętek, ponętka, warszawianka
(1.2) takson (1.3) roślina
kosmita , kosmitka kosmiczny kosmicznie
(kósmos) → porządek, szyk; upiększenieJan Flis, Szkolny słownik geograficzny, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1982, s. 14.
angielski: (1.1) space, cosmos arabski: (1.1) كون (kawn) azerski: (1.1) kosmos białoruski: (1.1) сусьвет , космос bułgarski: (1.1) космос duński: (1.1) kosmos esperanto: (1.1) kosmo, universo fiński: (1.1) kosmos francuski: (1.1) univers hebrajski: (1.1) חלל (chalal) japoński: (1.1) 宇宙 (うちゅう, uchū) jidysz: (1.1) קאָסמאָס (kosmos) kaszubski: (1.1) kòsmòs kataloński: (1.1) cosmos litewski: (1.1) kosmosas niemiecki: (1.1) Kosmos nowogrecki: (1.1) διάστημα , κόσμος , σύμπαν perski: (1.1) گیتی rosyjski: (1.1) космос turecki: (1.1) uzay, acun, kozmos ukraiński: (1.1) космос węgierski: (1.1) kozmosz wilamowski: (1.1) kosmos ; (1.2) kosmos ; (1.3) kosmos włoski: (1.1) cosmo ; (1.2) cosmea ; (1.3) cosmea
kosmos ()
rzeczownik (1.1) kosmos
kosmos ()
rzeczownik (1.1) kosmos
kosmiko kosmologia
kosmos ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) kosmos
(1.1)
(1.1) vesmír
kosmodrom, kosmogonie, kosmolog, kosmonaut, kosmonautka, kosmonautika kosmický, kosmonautický
kosmos ()
,
rzeczownik (1.1) kosmos
kosmonautti kosminen
kosmos ()
rzeczownik (1.1) kosmos
kosmos ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kosmos (1.2) kosmos
(1.1)
kosmonaut