__TOC__ celadon ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ckliwy, czuły i stały kochanekM. Arcta Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo S. Arcta, Warszawa 1947, s. 38. rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) porcelanowe szkliwo o barwie seledynowej, stosowane w ceramice artystycznej;
(1.1) (2.1)
(1.1) Przysiada się do niej i nawija, celadon jeden. (2.1) Celem przyświecającym twórcom celadonu było stworzenie taniej imitacji drogiego nefrytu.
(1.1) amant, kochanek, miłośnik
(1.1) mężczyzna (2.1) ceramika
seledynowy
, od imienia pasterza Celadona, bohatera XVII-wiecznej sielankowej powieści Honoré d’Urfé pt. Astrea
(2.1) inna pisownia seladon
(1.1) angielski: (2.1) celadon duński: (2.1) celadon niemiecki: (2.1) Seladon węgierski: (2.1) szeladon włoski: (2.1) celadon
celadon ()
rzeczownik (1.1) kolor seledynowy, seledyn przymiotnik (2.1) seledynowy
celadon ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) seledyn (1.2) celadon