__TOC__ zaimek ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) część mowy, która zastępuje rzeczownik, przymiotnik, liczebnik lub przysłówek i pełni ich funkcje w zdaniu;
(1.1)
(1.1) zaimek dzierżawczy • zaimek nieokreślony • zaimek określony • zaimek osobowy • zaimek względny • zaimek zwrotny • zaimek wskazujący
(1.1) część mowy
zaimkowy
kalka z pronomen < pro (za) + nomen (imię)Edward Łuczyński, Jolanta Maćkiewicz, Językoznawstwo ogólne. Wybrane zagadnienia, wyd. II rozszerzone i uzupełnione, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2002, s. 114.
zobacz też: słowniki tematyczne dla słownictwa gramatycznego
afrykanerski: (1.1) voornaamwoord albański: (1.1) përemër angielski: (1.1) pronoun arabski: (1.1) ضمير baskijski: (1.1) izenordain białoruski: (1.1) займеннік bułgarski: (1.1) местоимение chiński standardowy: (1.1) 代词 (dàicí), 代名词 (dàimíngcí) chorwacki: (1.1) zamjenica czeski: (1.1) zájmeno dolnołużycki: (1.1) pronomen dolnosaksoński: (1.1) pronomen duński: (1.1) stedord esperanto: (1.1) pronomo farerski: (1.1) fornavn francuski: (1.1) pronom górnołużycki: (1.1) pronomen , naměstnik hiszpański: (1.1) pronombre indonezyjski: (1.1) pronomina islandzki: (1.1) fornafn japoński: (1.1) 代名詞 (daimeishí) jidysz: (1.1) פּראָנאָם (pronom) kaszubski: (1.1) zamiono litewski: (1.1) įvardis łaciński: (1.1) pronomen niderlandzki: (1.1) voornaamwoord niemiecki: (1.1) Pronomen norweski (bokmål): (1.1) pronomen nowogrecki: (1.1) αντωνυμία ormiański: (1.1) դերանուն (deranun) polski język migowy: rosyjski: (1.1) местоимение (gdy zastępuje rzeczownik, przymiotnik lub liczebnik); местоименное наречие (gdy zastępuje przysłówek) slovio: (1.1) zzamenslov (заменслов) słowacki: (1.1) zámeno szwedzki: (1.1) pronomen turecki: (1.1) adıl, zamir ukraiński: (1.1) займенник węgierski: (1.1) névmás włoski: (1.1) pronome
zaimek ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) zaimek
zobacz też: Indeks:Słoweński - Słownictwo gramatyczne