dzwonić ()
, , ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( zadzwonić) (1.1) wywoływać dźwięk za pomocą dzwonu lub dzwonka (1.2) wywoływać dźwięk uderzając w metaliczny przedmiot (1.3) o dzwonie, dzwonku, telefonie: wydawać dźwięk (1.4) telefonować, próbować nawiązać połączenie telefoniczne (1.5) wywoływać uczucie nieprzyjemnego dźwięku w uszach
(1.1-4) (1.5)
(1.1) Helena dzwoniła na próżno – nikt nie zareagował. (1.3) Gdy zadzwonił telefon, wybuchła kłótnia o to, kto ma odebrać. (1.4) Tylu klientów dzwoniło z reklamacjami, że w końcu firma wyrejestrowała numer. (1.5) W czasie ataku choroby morskiej dzwoni mi w uszach i mam okropne zawroty głowy.
(1.4) dzwonić do + • dzwonić pod numer …
(1.3) budzik / dzwon / dzwonek / komórka / telefon dzwoni
(1.1) (1.4) telefonować
dzwony , dzwon , dzwonek , dzwonnica , dzwonnik , dzwoneczek , dzwono , dzwonko , dzwonienie , dodzwonienie , dodzwanianie , obdzwonienie , obdzwanianie , oddzwonienie , oddzwanianie , podzwonienie , podzwanianie , przedzwonienie , przedzwanianie , przydzwonienie , przydzwanianie , rozdzwonienie , rozdzwanianie , wydzwonienie , wydzwanianie , zadzwonienie , zdzwonienie , zdzwanianie nadzwonić się, dzwaniać, dodzwonić , dodzwaniać , obdzwonić , obdzwaniać , oddzwonić , oddzwaniać , podzwonić , podzwaniać , przedzwonić , przedzwaniać , przydzwonić , przydzwaniać , rozdzwonić , rozdzwaniać , wydzwonić , wydzwaniać , zadzwonić , zdzwonić się , zdzwaniać się dzwonowy, dzwonkowy
dzwonić na trwogę • kto ze strachu umiera, temu bździnami dzwonią • słyszy że dzwonią, ale nie wie w którym kościele • diabeł się w ornat ubrał i ogonem na mszę dzwoni
(1.4) Błędem jest zwrot „”. Poprawny jest jedynie zwrot „dzwonić pod numer”.
(1.4) angielski: (1.1) ring, jangle, clink; (1.3) ring; (1.4) ring, call arabski: (1.4) إتصل białoruski: (1.1) званіць; (1.2) званіць; (1.3) званіць; (1.4) званіць, тэлефаніраваць duński: (1.1) ringe; (1.3) ringe; (1.4) ringe esperanto: (1.3) telefoni fiński: (1.1) soida hiszpański: (1.1) llamar; (1.3) sonar interlingua: (1.1) tintinnar jidysz: (1.3) טעלעפֿאָנירן (telefonirn), אָנרופֿן (onrufn) niemiecki: (1.1) läuten, klingeln; (1.3) läuten, klingeln; (1.4) anrufen polski język migowy: rosyjski: (1.1) звенеть; (1.3) звонить; (1.4) звонить szwabski: (1.4) ãhruafa wilamowski: (1.1) kłennln, łouta, łaojta