zgryzota ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wielkie zmartwienie
(1.1)
(1.1) Potem jednak służbę znalazła, dziecko u tej praczki za zapłatą zostawiła i przez czas jakiś nieźle by jej było, gdyby zgryzota i żałość, i złość na tego niegodziwca, co ją stąd wyciągnął, a potem w najnieszczęśliwszym położeniu porzucił, nie piekły i nie męczyły tak, że suknię na sobie czasem w drobne kawałki darła (…)E. Orzeszkowa, Cham (1.1) To - o czym dowiadywał się od Baryki, na przykład o pracach Gajowca - nieciło w jego duszy zgryzotę śmiertelną, mękę serdeczną, astmę duchową, która podkopywała jego zdrowie fizyczne bardziej niż choroba sama.
(1.1) frasunek, robak, strapienie, utrapienie, udręka;
zgryz , zgryźliwość , zgryźliwiec , zgryzanie , zgryzienie zgryzotka zgryzać , zgryźć zgryźliwy zgryźliwie
Henryk Gaertner, Gramatyka współczesnego języka polskiego. Część III, 1. Słowotwórstwo, Książnica – Atlas, Warszawa – Lwów 1934, s. 257.
angielski: (1.1) worry hiszpański: (1.1) pesadumbre , pena , desazón jidysz: (1.1) צער (car), צרה (core) niemiecki: (1.1) Kummer , Gram rosyjski: (1.1) огорчение , забота rumuński: (1.1) otravă włoski: (1.1) ambascia