жужжать ()
czasownik nieprzechodni niedokonany (1.1) bzyczeć, buczeć, brzęczeć (1.2) powtarzać do znudzenia, skrzeczeć
(1.1-2) жужжа́ть; жужжу́, жужжи́шь, жужжи́т; жужжи́м, жужжи́те, жужжа́т; жужжа́л / жужжа́ла / жужжа́ло; жужжа́ли; жужжи́; жужжи́те
(1.1) По ко́мнате це́лую ночь лета́ла му́ха и жужжа́ла, не дава́я мне спать. → W pokoju przez całą noc latała mucha i bzyczała, nie dając mi spać. (1.2) Моя́ жена́ уже́ две неде́ли ежедне́вно жужжи́т, что́бы я почини́л кран. → Moja żona już od dwóch tygodni codziennie powtarza mi do znudzenia, że mam naprawić kran.
жужжание