otucha () ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) nadzieja wynikająca z przekonania, że będzie lepiej
(1.1)
(1.1) Lekarz dodał otuchy pacjentom po operacji. (1.1) – Zobaczysz, że to się uda! – zawołał Piotr z otuchą. – Tylko jazda do roboty!Maria Krüger, Karolcia
(1.1) dodawać otuchy + (komuś) • napawać otuchą + (kogoś) • otucha wstępuje w + (kogoś)
(1.1) nabierać otuchy • odzyskiwać otuchę • być pełnym otuchy • robić coś z otuchą • słowa otuchy
(1.1) nadzieja, ufność, wiara
otuszyć , potuszać , potuszyć , tuszyć
zwykle w
angielski: (1.1) uplift, encouragement, (dodawać otuchy) comfort jidysz: (1.1) מוט (mut) niderlandzki: (1.1) aanmoediging niemiecki: (1.1) Mut , Zuversicht rosyjski: (1.1) приободрение szwedzki: (1.1) förtröstan , förlitan , tillförsikt , tillit , tilltro , hopp