wygląd ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) grupa cech tworzących obraz zewnętrzny człowieka, zwierzęcia lub przedmiotu (1.2) podłużny otwór znajdujący się na ścianie stodoły, spichlerzaSkarbonka, „Poradnik Językowy” nr 6/1902, s. 110.
(1.1)
(1.1) Ten typ idący przed nami ma podejrzany wygląd (= podejrzanie wygląda). Lepiej przejdźmy na drugą stronę ulicy.
wyglądać
angielski: (1.1) look, appearance arabski: (1.1) مظهر (maẓhar), نظر (naẓar) baskijski: (1.1) itxura białoruski: (1.1) выгляд cerkiewnosłowiański: (1.1) зракъ chiński standardowy: (1.1) 长 (zhǎng) czeski: (1.1) podoba duński: (1.1) udseende esperanto: (1.1) aspekto hiszpański: (1.1) aspecto , apariencia interlingua: (1.1) apparentia japoński: (1.1) 見た目 (みため, mitame), 見掛け (みかけ, mikake), 外見 (がいけん, gaiken), 外観 (がいかん, gaikan), 風采 (ふうさい, fūsai), zwłaszcza o twarzy 見目 (みめ, mime) jidysz: (1.1) אויסזען (ojszen), פּנים (ponem) karaimski: (1.1) сыма litewski: (1.1) išvaizda łaciński: (1.1) species niemiecki: (1.1) Aussehen norweski (bokmål): (1.1) utseende nowogrecki: (1.1) όψη , εμφάνιση nowopruski: (1.1) wīds rosyjski: (1.1) вид , внешность rumuński: (1.1) aer szwedzki: (1.1) utseende tuvalu: (1.1) foliga ukraiński: (1.1) вигляд węgierski: (1.1) kinézet wilamowski: (1.1) oüsśoün włoski: (1.1) aspetto , fattezza