היים () ; polska: hejm
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dom (rodzinny), ognisko domowe, mieszkanie (1.2) ojczyzna, kraj, rodzinne strony (1.3) dom (np. opieki), zakład, schronisko
(1.1-3) היים; היימען
(1.1) אין דער היים → w domu, u siebie (1.1) היימבלײַבער → domator (1.1) היימזיצער → domator (1.1) היימאַרבעט → zadanie domowe, praca domowa (1.1) היימבראַנד → ognisko domowe (1.1) היימפֿײַער → ognisko domowe (1.1) היימפּלאַץ → gospodarstwo (1.1) היים־אַרבעטער → chałupnik (1.2) היימלאַנד → ojczyzna, ojczysty / rodzinny kraj (1.2) היימשטאָט → rodzinne miasto (1.2) היימוויי → nostalgia, tęsknota za krajem (1.2) די אַלטע היים → stary / dawny kraj (kraj, z którego się wyemigrowało), miejsce pochodzenia, Europa środkowo-wschodnia
היימישקייט, היימלעכקייט, היימלאָזיקייט היימיש, היימלעך, היימלאָז, היימלאָזיק היימיש
זײַן אין דער היים (אין) → znać się (na)
,