טאָרן () ; polska: torn
czasownik modalny (1.1) móc, mieć pozwolenie / prawo, wolno (komuś), można
(1.1)
(1.1) ער טאָר ניט אַוועקגיין. → On nie może / nie ma prawa odejść., Nie wolno mu odejść. (1.1) דו טאָרסט עס ניט טאָן. → Nie możesz / Nie wolno ci tego robić. (1.1) מע טאָר ניט אַרײַנגיין. → Nie można / Nie wolno wchodzić., Zakaz wstępu. (1.1) אַזוי באַגיין זיך טאָר מען ניט. → Nie godzi się tak zachowywać / postępować. (1.1) טאָר מען דאָס? → Czy można?
(1.1) + מע טאָר ניט → nie można / nie wolno / zabrania się / nie należy / nie powinno się / nie godzi się / wstyd + (1.1) + מע טאָר → można / wolno +
, Jacob Grimm und Wilhelm Grimm, Deutsches Wörterbuch
najczęściej używane w formie przeczącej: טאָרן ניט → nie móc, nie mieć prawa, nie wolno; w zdaniach twierdzących stosuje się czasownik: מעגן (megn)