פּאַציענט () ; polska: pacjent

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pacjent

(1.1) פּאַציענט; פּאַציענטן

(1.1) צײַטנווײַז איז דער פּאַציענט אין אַ האַלב ווילדן באַוווּסטלאָזן צושטאַנד, רעדט פֿאַר פֿײַער און פֿאַר וואַסער און ווייס ניט וואָס ער טוט.‏ → Niekiedy pacjent jest w na poły szaleńczym, nieprzytomnym stanie, trajkocze bez przerwy i nie wie, co robiב. דובאָווסקי (B. Dubowski): דאָקטאָרבוך (Doktorbuch).​.