פֿליג ()
; polska: flig
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) mucha
(1.1) פֿליג; פֿליגן
פֿאַלן ווי פֿליגן → padać jak muchy האָבן פֿליגן אין דער נאָז → mieć muchy w nosie מאַכן פֿון אַ פֿליג אַ העלפֿאַנד → robić z muchy słonia, robić z igły widły ניט טשעפּען קיין פֿליגל אויף דער וואַנט → nie skrzywdzić nawet muchy כאַפּן פֿליגן → łapać muchy (w sensie: gapić się z rozdziawioną gębą), gawronić się
(1.1) zobacz też: Indeks:Jidysz - Owady