טרעפֿן

טרעפֿן () ; polska: trefn

czasownik przechodni (1.1) spotykać, napotykać, natykać się (na) (1.2) (o pocisku) trafiać, dosięgać (1.3) (o nieszczęściu) dotykać, spotykać, dopadać, nawiedzać, doświadczać, spadać (na) (1.4) (o uwadze itp.) dotykać, urażać, obrażać czasownik nieprzechodni (2.1) docierać, dochodzić (2.2) (o pocisku) trafiać, uderzać (2.3) zgadywać, odgadywać, trafiać czasownik zwrotny (3.1) טרעפֿן זיך → spotykać się (3.2) טרעפֿן זיך → (o wydarzeniu) mieć miejsce, zdarzać się, przydarzać się, (przy)trafiać się, bywać

(1-3)

(3.2) .עס טרעפֿט זיך אַז איך פֿאַרגעס → Zdarza się / Bywa, że zapominam.

(2.1) טרעפֿן צו / קיין → docierać / dochodzić do + (2.2) טרעפֿן אין → trafiać / uderzać w + (3.1) טרעפֿן זיך מיט → spotykać się z + (3.2) טרעפֿן זיך מיט → przydarzać się / (przy)trafiać się + (3.2) טרעפֿן זיך אַז → zdarzać się / bywać, że

טרעף, טרעפֿונג, טרעפֿעניש, טרעפֿער, טרעפֿערײַ איבערטרעפֿן, אַריבערטרעפֿן, אַרײַנטרעפֿן, אָנטרעפֿן, צוטרעפֿן טרעפֿלעך, טרעפֿיק טרעפֿלעך

(2.2) טרעפֿן אין פּינטל → trafiać w sedno; docierać / dochodzić do sedna

,