выносливость ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wytrzymałość (zdolność do znoszenia trudów, przeciwności losu, odporność na coś) (1.2) wytrzymałość (odporność materiałów i konstrukcji na działanie sił i innych czynników zewnętrznych) (1.3) tolerancja, wytrzymałość, odporność
(1.1-3)
(1.1) эмоциональная / физическая выносливость • выносливость человека (1.2) акустическая / радиационная / тепловая выносливость • термовыносливость • выносливость при кручении / при изгибе (1.3) болевая выносливость • выносливость к глюкозе
(1.1) стойкость, устойчивость (1.2) стойкость
(1.1) нестойкость, неустойчивость (1.2) нестойкость, неустойчивость
выносить , вынести выносливый