__TOC__ calm ()
, ,
czasownik (1.1) uspokajać (się) (1.2) koić przymiotnik (2.1) spokojny rzeczownik (3.1) spokój (3.2) flauta
(2.1) calm;
(2.1) She was calm outside, but her mind was boiling inside. → Była spokojna na zewnątrz, ale jej umysł gotował się w środku. (3.2) The calm is always followed by the storm. → Cisza zawsze poprzedza burzę.
calmness, calmer becalm, calm down calmly
zobacz też: Angielski - Podstawowe przymiotniki
calm ()
przymiotnik (1.1) spokojny
(1.1) calm , calma ; calms , calmes