tillid ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) zaufanie
(1.1) en tillid, tilliden,
(1.1) Manden nød almindelig tillid. → Mężczyzna ten cieszył się powszechnym zaufaniem. (1.1) Jeg afbryder terapien, da jeg har mistet tilliden til min psykolog. → Przerywam terapię, bo straciłam zaufanie do mojego psychologa.
(1.1) tillidsmand → mąż zaufania • selvtillid → wiara w siebie
(1.1) tiltro
(1.1) mistillid , mistro