række ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) szereg, rząd (1.2) szereg (pewna liczba elementów) (1.3) w klasyfikacji biologicznej typ (1.4) w sklepie kolejka czasownik (2.1) podać, podawać (2.2) sięgnąć, sięgać (2.3) wystarczyć, wystarczać
(1) en række, rækken, rækker, rækkerne (2) at række, rækker, rakte, rakt
(1.1) Soldaterne måtte stå på række. → Żołnierze musieli stać w szeregu. (1.2) Kinesisk undervises nu som andet sprog på en række skoler. → Chiński jako język obcy nauczany jest teraz w szeregu szkół. (1.3) Rige er i biologien en enhed omfattende en eller flere rækker. → Królestwo jest w biologii jednostką obejmującą jeden lub wiele typów. (1.4) Jeg gider ikke længere stå i række og vente. → Nie chce mi już się stać w kolejce i czekać. (2.1) Vil du række mig brødet? → Czy mógłbyś podać mi chleb? (2.2) Man skal række efter det umulige! → Należy sięgać po niemożliwe! (2.3) Opskriften rækker til to personer, eller man kan spise en halvdel og gemme resten til en anden dag. → Przepis wystarczy dla dwóch osób; można też zjeść połowę, a resztę zachować na inny dzień.
(1.1) rad, skrót rk.
række sig
(1) række (2) (2)