עיקר () ; polska: ejkr ; polska: iker, ikrim , ; ,
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) główna / podstawowa / najistotniejsza rzecz, sedno, podstawa, istota, to, co najważniejsze (1.2) zasada, reguła, doktryna, dogmat
(1.1-2) עיקר; עיקרים
(1.1) דער עיקר איז ניט פֿאַרלירן דעם מוט. → Najważniejsze to nie tracić ducha. (1.1) דאָס איז דער סאַמע עיקר. → To jest najistotniejsze. / W tym cała rzecz. (1.1) ניט דאָס איז דער עיקר. → To nie to jest najważniejsze. / Nie w tym rzecz.
(1.1) דער סאַמע / גאַנצער עיקר → to, co (naprawdę) najważniejsze (podkreślone)
(1.1) הויפּטזאַך, דאָס וויכטיקסטע (1.2) פּרינציפּ
עיקרדיק עיקר־
דער עיקר → zwłaszcza, przede wszystkim עיקר־המעשׂה → sedno sprawy עיקר־שכחתּי → postscriptum
(ikar)