trójka ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) nazwa cyfry 3 (1.2) ocena dostateczna w szkole (1.3) trzy osoby, troje zwierząt, lub, rzadziej, trzy przedmioty (1.4) trzy trafione liczby w totolotku
(1.1-4)
(1.2) Trójka była jedynym stopniem używanym przez profesora Jastrebowa, który miał zasadę trzymać się w tym względzie złotego środka, unikając wszelkich krańcowości.
(1.2) dostateczny
trojenie , potrajanie , Trójka trójeczka trója potrójny, troisty troje, trzy trój- troić, potroić troiście
angielski: (1.1) three; (1.2) C; (1.3) trinity arabski: (1.3) ثلاثية , ثالوث białoruski: (1.1) тро́йка chorwacki: (1.1) trójka czeski: (1.1) trojka duński: (1.1) treer esperanto: (1.1) trio fiński: (1.1) kolmonen jugorusiński: (1.1) тройка karpatorusiński: (1.1) тро́йка kaszubski: (1.1) trójka kataloński: (1.1) tres litewski: (1.1) trẽjetas nowogrecki: (1.1) τρία polski język migowy: rosyjski: (1.1) тро́йка serbski: (1.1) тро́јка słowacki: (1.1) trojka ukraiński: (1.1) трі́йка włoski: (1.4) terno żmudzki: (1.3) tréitas