han ()
przysłówek miejsca (1.1) tam daleko
(1.1) haw
(1.1)
han ()
przysłówek (1.1) tam daleko
(1.1) hemen
hantxe hangotar, hango
han ()
zaimek osobowy (1.1) on rzeczownik, rodzaj wspólny (2.1) samiec
(1) hans, , ham (2) en han, hannen, hanner, hannerne
(1.1) Han ville gerne spørge dig om noget. → On chciałby cię o coś zapytać. (1.1) Er du lykkelig med ham? → Jesteś z nim szczęśliwa? (1.1) Denne roman vil sikre ham udødelighed! → Ta powieść zapewni mu nieśmiertelność!
(1.1) hankøn
(1.1) hun
(1.1) → zaimki w języku duńskim
han ()
(1.1) (1.2)
han ()
zaimek osobowy (1.1) on
(1.1) Han vil gjerne spørre deg om noe. → On chciałby cię o coś zapytać. (1.1) Er du lykkelig med ham? → Jesteś z nim szczęśliwa?
(1.1) hun
han ()
zaimek osobowy (1.1) on
han ()
zaimek osobowy (1.1) on
(1.1) przypadki zależne honom
(1.1) Han var hungrig. → On był głodny.
(1.1)
han ()
czasownik (1.1) jeść
han ()
rzeczownik (1.1) ręka, dłoń