__TOC__ sommar ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) lato
(1.1) ein sommar, sommaren, somrar, somrane
sumar
sommar ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) lato
(1.1) en sommar, sommar(e)n, somrar, somrarna
(1.1) Hon är ledig hela sommaren. → Ona jest wolna całe lato.
(1.1) på/om sommaren → latem (które trwa) (1.1) i sommar → latem (które nadejdzie) (1.1) i somras → poprzedniego lata (1.1) till sommaren → latem (dowolnego lata)
somrig
złożenie rzeczownikowe brittsommar, eftersommar, försommar, högsommar, indiansommar, sensommar, sommardag, sommargrönska, sommarkväll, sommartid, sommartorka, sommarvärme przysłowie en fluga gör ingen sommar • en svala gör ingen sommar
zobacz też: pojęcia związane z kalendarzem i czasem w języku szwedzkim