dug ()
, ,
(1.1) (1.2)
dig dig, digger, Diggers, digging undug
dug ()
przymiotnik (1.1) długi rzeczownik, rodzaj męski (2.1) dług
(1.1) dug, duga, dugo; stopień wyższy duži, duža, duže (2.1)
(1.1) Imala je prekrasnu dugu, plavu kosu. → Miała przepiękne, długie blond włosy.
(1.1) dugačak
(1.1) kratak
dug ()
(1.1) (1.2)
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) rosa (1.2) obrus
(1.1) (en) dug, duggen, (1.2) en dug, dugen, duge, dugene
(1.2) Kusine Helle spildte rødvin på den hvide dug. → Kuzynka Hela rozlała czerwone wino na biały obrus.
dugge
(1.1) < (1.2) <
dug ()
czasownik przechodni (1.1) chować / schować, ukrywać / ukryć (1.2) wtykać / wetknąć, wsadzać / wsadzić (coś komuś) ukradkiem
dugás, dugulás dugul