kartoffel ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) ziemniak, kartofel
(1.1) en kartoffel, kartoffelen/kartoflen, kartofler, kartoflerne
(1.1) Ingen spiser pizza med kartofler. → Nikt nie jada pizzy z ziemniakami. (1.1) Imidlertid viser resultater fra den nationale undersøgelse af danskernes kost og fysiske aktivitet, at kartoflen er en væsentlig del af den danske madkultur. → Wyniki krajowego badania diety i aktywności fizycznej Duńczyków wykazują jednak, że ziemniak jest istotną częścią duńskiej kultury kulinarnej.
(1.1) at pille kartofler → obierać ziemniaki • nye kartofler → młode ziemniaki
en heldig kartoffel