singular ()
rzeczownik (1.1) liczba pojedyncza przymiotnik (2.1) pojedynczy (2.2) w liczbie pojedynczej (2.3) niezwykły, wyjątkowy, dziwny, osobliwy
singularly singularity
singular ()
przymiotnik (1.1) pojedynczy
(1.1) plural
singular ()
przymiotnik (1.1) jedyny, jedyny w swoim rodzaju, unikatowy, wyjątkowy, pojedynczy (1.2) szczególny, niezwykły, niesamowity, nadzwyczajny (1.3) osobliwy, dziwny, dziwaczny, kuriozalny rzeczownik, rodzaj męski (2.1) liczba pojedyncza
(1) singular /; singulares / (2)
(1.1) número singular → liczba pojedyncza (1.3) punto singular → punkt osobliwy
(1.1) único, solo, particular, característico (1.2) insólito, impresionante, notable, inusual, extraordinario, excepcional, chocante, excelente (1.3) peculiar, curioso, extraño, raro, especial (2.1) número singular
(1.1) general, típico, común (1.2-3) usual, normal, habitual, corriente
singularizar, singularizarse singularmente singularidad
en singular → szczególnie
(2.1) → liczba mnoga (2.1) zobacz też: Hiszpański - Słownictwo gramatyczne
singular ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) liczba pojedyncza
(1.1) singular; singulars
(1.1) plural
singular ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) liczba pojedyncza przymiotnik (2.1) jedyny (w swoim rodzaju) (2.2) pojedynczy (2.3) osobliwy, szczególny
singular ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) liczba pojedyncza przymiotnik (2.1) specjalny, szczególny (2.2) osobliwy, dziwny, dziwaczny, charakterystyczny, cudaczny
(2.1-2) singular , singulara ; singulars , singularas
singul